| تبليغات | X |
|
از دیار آشنا شعر و موسیقی
| ||
|
[ جمعه پانزدهم اردیبهشت 1391 ] [ 2:56 بعد از ظهر ] [ عرفان ]
من عاشق چشمت شدم... وقتی گریبان عدم با دست خلقت می درید وقتی ابد چشم تو را پیش از ازل می آفرید وقتی زمین ناز تو را در آسمانها می کشید وقتی عطش طعم تو را با اشکهایم می چشید
من عاشق چشمت شدم ، نه عقل بود و نه دلی چیزی نمیدانم از این دیوانگی و عاقلی یک آن شد این عاشق شدن دنیا همان یک لحظه بود آندم که چشمانت مرا از عمق چشمانم ربود
وقتی که من عاشق شدم شیطان به نامم سجده کرد آدم زمینی تر شد و عالم به آدم سجده کرد من بودم و چشمان تو ، نه آتشی و نه گِلی چیزی نمیدانم از این دیوانگی و عاقلی
من عاشق چشمت شدم شاید کمی هم بیشتر چیز ز آنسوی یقین شاید کمی هم بیشتر آغاز و ختم ماجرا لمس تماشای تو بود دیگر فقط تصویر من در مردمکهای تو بود
من عاشق چشمت شدم ...
شاعر: دکتر افشین یداللهی [ شنبه ششم اسفند 1390 ] [ 6:8 بعد از ظهر ] [ عرفان ]
((خاطره ها))
میروندثانیه هاموجی ازحادثه ها میشونددردل تونقشی ازخاطره ها قدراین خاطره هافرصت ثانیه هاست که نمی آیدباز وای که اگر وای که اگرمیشدبازکه اگرمیشدباز....! لحظه ای آیدبازمیفروختم همه ی خاطره ها بایکی لحظه ی ناب تاکه بازآیدباز لحظه ی مانده درعمق سراب آه ازخاطره ها آه ازلحظه ی ناب آه ازخاطره ی بی لحظه ی ناب .... [ دوشنبه یکم اسفند 1390 ] [ 8:54 بعد از ظهر ] [ عرفان ]
می زندشلاق باران تند ِتند چادرش خیس ونگاهش ذول به من چشم درچشم ونگاهی توامان ای امان ازچشم ،سوخت من را بی گمان من سکندرخورده ایی نقش زمین رقص چیزی این میان نمناک وخیس می زندانگشت به پهلو زودخیز من ولی شرمنده زان سقوط نابهنگام برزمین می برم دست سوی چترخویش هان ولی اوهم شکسته برزمین ساعت بشکسته ام ترجمان حادثه ایستاده روی آن ساعت که می خندندهمه بغض تلخم می تراود اینچنین: اوچرادیده مرانقش زمین؟؟؟ [ شنبه نوزدهم شهریور 1390 ] [ 4:43 بعد از ظهر ] [ عرفان ]
نبوده دست های تو دراوج بی کسی من شدم اسیردست غم کجایی ای طبیب من ......... نبرده ام ز یاد خود نگاه پر ز اشک تو که تازیانه می زدی به قلب من ،که تو برو ...... برو ولی نگو که من ...می نروم ز یاد تو به یاد چشم تو قسم ...نبرده یاد ، یاد تو ...... به ماه آسمان شب همیشه طعنه می زنم که روی زیبای تونیست چوجلوه ی نگارمن ..... گل بهارعشق هنوز شکوفه میزند مرا رقص اهورایی تو ترانه می کند مرا ...... همیشه گونه خیس میشوم به یاد یاد تو قسم اگرربوده روزگار ...مرا ز تو تو را ز من شاعر:اوینار [ یکشنبه سی ام مرداد 1390 ] [ 3:33 قبل از ظهر ] [ عرفان ]
من نقطه ی مرکزی یک بی اعتنایی ممتدم
من شکل یک حفره ی بی انتهای بی حدم من آسمان بی اختربی مهتاب من آن شب بی سحرلاینقطع ام من سنگ پرتاب شده به ناکجای بی هدف داهول مزرعه سوخته ی بی رمق من آماج دائم دومان سهمگین یک رود،بی سد من نبشته ایی ننوشته، نقشینه ایی بی طرح من یک عبارت گنگ ،یک واژه ی بی تعبیر من یک خاک تیره ی بی تخم ،بی تدبیر من شکسته ی دست فراق، بغضی معصوم من نعیق یک کلاغ، شایدمحزون من یک چشمه ی خشک ،شعله ی خاموش ،عقده ایی تلخ همچون غزل سوخته ی بی خودوبی مغز من مسافریک سفر بی انجام کوله بسته ی بی ره توشه ی بی فرجام من منحوس سیه فام زخم چرکین من زخم چشیده ی یک خیانت ننگین من قطب جدیدزمین سردترازسردی سرد من خانه ی مخروبه ی بی صاحب پردرد من یک فاجعه ی بزرگ ،یک نقص ،یک اشتباه من بی حنجره ام اما پرازصدا من خفته ی گوری تنگ ،سیاهه ای دهشتناک من یک پرنده ی زنده لیک مرده است پرواز [ یکشنبه دوم مرداد 1390 ] [ 10:8 قبل از ظهر ] [ عرفان ]
[ سه شنبه بیست و چهارم خرداد 1390 ] [ 2:26 قبل از ظهر ] [ عرفان ]
[ دوشنبه شانزدهم خرداد 1390 ] [ 1:23 بعد از ظهر ] [ عرفان ]
[ دوشنبه شانزدهم خرداد 1390 ] [ 10:28 قبل از ظهر ] [ عرفان ]
[ شنبه چهاردهم خرداد 1390 ] [ 3:28 قبل از ظهر ] [ عرفان ]
|
درباره وبلاگ  این وبلاگ باهدف اشنا کردن مخاظبان محترم بااشعارنووشاعران نوپاساخته شده است
امکانات وب
| |
